“Het idee om dit beeld op die specifieke muur aan te brengen sprak me meteen aan, toen Olaf (Arkauer, red.) het me voorlegde. We hebben overlegd over de precieze plaatsing, maar verder heeft hij alles geregeld: de toestemming van de gemeente en de uitvoering door het bedrijf Rescura/T. Bleijenberg Stucadoors. Dat was afgelopen december (2009 dus)”, aldus kunstenares Vanessa Jane Phaff over haar creatie.06-05-10

René Gagnon is zijn naam. Een artiest uit de graffiti/popart hoek van New York, die het vaak net iets anders en kleurrijker aan pakt dan zijn collega’s. Ga voor meer naar In Zicht.

De Fransman Christian Guémy reist de wereld over om de straten te voorzien van zijn stencilart onder zijn pseudoniem C215. Recent is zijn werk gespot op de muren, brievenbussen en bushokjes van Maastricht.

Zwervers beeldt hij het liefst af. Het leven op straat legt hij vast op de plaatsen waar het volgens Guémy zelf ’t meest tot zijn recht komt. Hieronder zien we hem in actie in Londen.

"In the final days, there shall rise up a place called Thunder Mountain", vertelde een oude medicijnvrouw aan Frank van Zant, een Creek indiaan. Vervolgens reed hij eind jaren zestig met zijn vrouw naar toe en noemde zichzelf voortaan Chief Rolling Mountain. Hij bouwde er dit kunstwerk dat nogal tijd te zien is in het westen van Nevada, Verenigde Staten.

Een meer voor de hand liggend verhaal is dat hij op deze plek autopech kreeg en er is gebleven. Zijn zoon Dan onderhoudt de plek, dat nu gezien wordt als een monument.

BREMEN - Armsrock is een Deense stencilartist die de laatste jaren vanuit Duitsland stevig aan de weg timmert. De meeste van zijn plakkaten hangen in zijn woonplaats Bremen, maar hij is inmiddels ook geboekt voor onder meer exposities in San Francisco, Los Angeles en Londen.

Het zijn vaak grimmige, duistere figuren die Armsrock tekent. Ze zijn vaak in beweging, op weg naar een schuilplaats. Soms naargeestig, soms angstig. En altijd in zwart-wit. De Deense kunstenaar krijgt wel eens de vraag wanneer hij eens goedlachse figuren maakt. Zijn antwoord is dat de duistere creaties hem juist laten lachen.

DEN HAAG - Laten we hopen dat de temperatuur omhoog schiet de aankomende maanden, want van 13 juni tot en met 5 juli vindt de vijfde editie plaats van de Biënnale Kijkduin plaats. Anders dan de Deense en Australische edities van Sculptures by the Sea, is deze kunstmanifestatie verbonden aan een thema en dit jaar is dat ‘Echo’s van de Zee.’

Kunstobjecten geïnspireerd op de weerklank van de zee, worden in deze periode op Kijkduin, de badplaats van Den Haag geëxposeerd. Veel glazen kunstwerken dit keer. In totaal zijn er 28 deelnemende kunstenaars. Bekendste namen zijn Theo Jansen en Richard Meitner. Verder met onder meer: Lars Widenfalk, Luk van Soom, Gunnar H. Gundersen, Micha Karlslund, Hans-Christian Berg en Jaume Plensa (hier linksboven). 

Gunnar H. Gundersen ‘Sun Project – in case the Sun shines‘  glas, transparantvloeistof, staal en tin


Hans-Christian Berg ‘Hear no evil, see no evil, speak no evil’, 55 parabolische spiegels

AARHUS - Begin maart publiceerden we over de twaalfde editie ‘Sculptures by the Sea’ die toen in Perth, Australie gehouden werd. Voor het eerst zijn de beelden aan zee een stuk dichter bij te zien, namelijk in Aarhus, na Kopenhagen de grootste plaats van Denemarken. Ze zijn daar te bewonderen van 5 tot en met 28 juni.

MINNEAPOLIS - Het idee is zo simpel in z’n eenvoud en tegelijkertijd zo mooi gevonden. De Amerikaanse kunstenaar Brock Davis stelde zich voor hoe voorwerpen die doorgaans niet breken er uit zouden zien als ze dat wel zouden doen.

LONDEN - Explosief is het werk van Jeff Soto, de Amerikaanse kunstenaar die tot en met 7 juni bij StolenSpace Gallery  in Londen exposeert met zijn schilderijen. Kleurrijk en naargeestig is het tegelijkertijd.

Dat heeft alles te maken met zijn inspiratiebronnen. Op artistieke niveau:  science fictieon, kinderspeelgoed, graffiti en de hedendaagse pop-cultuur. Qua engagement: het milieu en (momenteel) de economische crisis.

Soto woont in Callifornië, in de regio die de ‘Inland Empire’ genoemd wordt, de binnenlanden achter Los Angeles. Min of meer een voorland van de economische crisis zoals we die vandaag kennen op wereldniveau. Vrij vertaald verteld Soto op de website van StolenSpace: “De waarde van huizen zijn hier het meest gedaald. Velen hebben hun woningen moeten afstaan aan de banken. 115.000 banen gingen hier verloren sinds 2007. Ik zie Inland Empire als een miniatuurversie van wat in de wereld gebeurt. Arme mensen en de arbeidersklasse worden steeds armer en machtelozer, terwijl de rijken en machtigen steeds rijker en machtiger worden.”

Soto heeft veel fantasie, zo kan worden opgemaakt uit zijn schilderijen. Bij de kijker is ook enige fantasie noodzaak om een analyse zoals hierboven terug te vinden in zijn werk. Wellicht met het schilderij waarin een buitenaards monster door het dak van het huis heen breekt.

GENUA - Het is de ultieme Amerikaanse droom. Lee Quinones, geboren in het arme Puerto Rico, opgegroeid in een achterstandswijk van New York, groeide uit tot een bekende en overal gevraagde kunstenaar. Eind jaren zeventig was hij op zeventienjarige leeftijd een van de grondleggers van de graffitikunst. Op gevaarlijke plekken moest hij snel te werk gaan om te voorkomen opgepakt te worden. Nu wil iedereen hem maar al te graag, zo exposeert hij momenteel bij het Truth & Consequences-festival in Genua.

In de jaren zeventig en tachtig was hij veelvuldig actief met politieke boodschappen. Hij nam het op voor de minder bedeelden: zoals zwervers en junks of  demonstreerde met zijn graffiti tegen de wapenwedloop. In zijn huidige werken op doek is het hem vooral te doen om de gedachten en gevoelens (angst, boosheid) van de uitgebeelde te vertalen.

NEW YORK - Cynisch en controversieel werd het werk van de vroeg gestorven Duitse kunstenaar Martin Kippenberger (1953-1997) genoemd. Een bekend voorbeeld is het beeld van een kikker die aan het kruis is gespijkerd als was het Jezus. Van Kippenberger, die meerdere disciplines beheerste, is tot 11 mei een expositie in het Museum of Modern Art in New York.

Hij maakte installaties, fotoreportages en schilderde. Fijngevoeligheid kon hem niet verweten worden. Hij nam de wereld graag met veel kracht op de korrel, om te choqueren en tegelijkertijd om te vermaken. Kippenberger leidde een wild leven waarin drugs en alcohol beslist niet werden gemeden. Zie hem wat dat betreft als de Duitse versie van Herman Brood.

                      

UTRECHT – De botanische tuinen van de universiteit van Utrecht worden deze zomer opgesierd met gigantische opblaasbare sculpturen van de Amerikaanse kunstenaar Paul McCarthy. Het betreft een verlate gift van de gemeente vanwege het 370-jarig bestaan van de universiteit in 2006. De opening is op 3 juli.

Het werk van de Amerikaan kan gezien worden als kritiek met een knipoog naar de consumptiemaatschappij. Opblaasbare figuren die op het eerste oog niet zouden misstaan in een Walt Disney-film vergroot hij buiten proportioneel, en soms verandert hij een paar details die de figuren in een ander daglicht zetten. In Nederland is hij een paar jaar geleden veel in het nieuws geweest nadat de gemeente Rotterdam een beeld van de kerstman kocht met in zijn hand een kerstboom in de vorm van een buttplug.

“Kijk, dit zijn onze waarden, dit zijn onze symbolen”, lijkt de kunst van McCarthy te zeggen, maar wie zijn sculpturen los ziet de reflectie op onze huidige westerse samenleving, kan het ook als kitsch en overdreven afdoen. Want wat moeten we met een gigantische drol een van de tuinen van de universiteit. De één vindt hem de koning van de wansmaak en eerder een product, dan criticaster van zijn tijd. De ander (en dat zijn er ook velen) zien hem als een voorbeeld. Paul McCarthy, werd pas bekend bij het grote publiek begin jaren negentig toen hij al dik in de veertig was. Een laatbloeier, wiens sporen niet onopgemerkt zullen blijven. 

LONDEN – Hij exposeert tot en met 25 april bij The Light Bar in Londen en in mei is zijn werk te zien bij de bekende T&P Gallery in Philadelphia. Kev Munday is een ‘rising star’ uit Engeland. Als tiener ging hij er met graffiti op uit in de straten van Bristol en later Londen. “Mijn inspiratie haal ik net zo goed uit de buitenwijken als uit de binnensteden”, vertelt hij op zijn website. Zijn roots liggen bij de ‘urban art’ of ‘suburban art’.

De laatste paar jaar werkt Munday ook op canvasdoeken en de belangstelling van galleries voor zijn werk lijkt met de dag toe te nemen. Naast graffiti werkt hij ook met viltstiften op doeken met houten frames. Poppetjes, ronde figuren en primaire kleuren typeren zijn werk. Hij heeft zich onlangs aangesloten bij Wonderlandcollective, een groep Amerikaanse en Britse streetartists die af en toe gezamenlijk exposeren.

VENETIE- Kunst op het water, dat zien we veel te weinig. De Amerikaanse kunstenares Swoon brengt daar verandering in. Zij heeft drie kunstwerken in de vorm van vlotten ontworpen en met de hand gemaakt. Daarmee vaart ze (met collega-kunstenaars) in mei dit jaar over de Adriatische zee, van Slovenië naar Italië: 'The Swimming Cities of Serenissima.' Eindbestemming is Venetië, waar er na aankomst een show in verschillende artistieke disciplines wordt opgevoerd (muziek, poppenshow, storytelling).

Swoon is geboren en getogen in New York waar ze de kunstacademie volgde. Rond de eeuwwisseling studeerde ze een jaar in Amsterdam. Ze woonde er op een zeilboot en daar ontstond haar idee om iets met kunst op het water te doen. Later zag ze Viking-schepen in Noorwegen en verklaarde aan Arrested Motion:  “Why in all of the art museums I have been to, have I not seen a form as beautiful, and as imbued with force as this single wooden ship?” 

Ze begon zo’n tien jaar geleden als ‘stencilartist’. Met behangsellijm plakte ze papieren portretten van mensen in veelal actieve poses op billboards, in ondergrondse metrostations en op de straatmuren van Manhattan. In 2005 werd ze ontdekt door het New Yorkse MoMa (Museum of Modern Art) en sindsdien is haar ster reizende.

ROTTERDAM – Een betoverende wereld, ‘een bad van vloeibare beelden’, zoals het Museum Boijmans Van Beuningen het noemt, dat is de wereld van de Zwitserse videokunstenares Pipilotti (pseudoniem van Elisabeth Rist). Van haar worden acht recente werken en twee nieuwe, speciaal gemaakt voor het museum, tot en met 10 mei in Boijmans Van Beuningen vertoond.

Haar videobeelden combineert Pipilotti met soundtracks, daarnaast beeld ze haar opvallende beelden ook uit buiten het scherm in ruimtevullende installaties. In Rotterdam is er 1500m2 vrijgemaakt. Kunst waar je een liefhebber van bent of je vindt het vreselijk. De een blijft zoeken naar details, de ander maakt dat hij weg komt.

GEORGIA – Wat te doen met cassettebandjes? Bewaren uit nostalgie? De Amerikaanse autodidacte kunstenares Erika Iris Simons (1983), werkend onder de artiestennaam iRI5, weet er wel raad mee. Ze gebruikt het voor haar portretten van beroemdheden als Bob Dylan, Robert de Niro, Marilyn Monroe en Jimi Hendrix.

Meer van haar kunst bestaat uit oud-materiaal. Spullen die mensen hebben weg gegooid of aan haar geschonken. “Things that have a mind of their own,” vindt iRI5. De serie portretten met cassettebandjes noemt ze “Ghost in the Machine.” Eerder maakte ze al portretten door combinaties van verknipte foto’s, onder meer van president Barack Obama.



                       

BRAGA - “Deze ruimte is gereserveerd voor een artistieke expressie in de vorm van Stencil Graffiti, gemaakt door een groep terroristen, die binnenkort paniek zaaien in uw stad, in uw wijk… ,” aldus de ‘Stencil Terorrists’, een groep anonieme creatievellingen uit Portugal die hier en daar iets wijzigen of toevoegen aan het straatbeeld.

Voor zover bekend zijn ze voornamelijk actief in eigen land, maar wie weet breiden ze hun activiteiten uit naar de rest van Europa.